Modern Çağın Putu: Marka ve Gösteriş Tutkusu

 Modern dünya, insanı giydiği kıyafetin markasıyla veya kullandığı eşyanın fiyatıyla değerli kılmaya çalışıyor. Bu durum, maalesef toplumda derin bir sınıf farkına ve manevi bir boşluğa yol açıyor. İslam ise bize insanın değerinin kalbindeki takva ve ahlakında olduğunu hatırlatır.

Eşyaya Değil, Kalbe Yatırım Yapmak Marka tutkusu, aslında bir tür modern esarettir. İhtiyaçtan ziyade "gösteriş" için yapılan harcamalar, helal kazancın bereketini kaçırır. Müslüman, eşyanın sahibi olmalı, eşya Müslümanın sahibi olmamalıdır. Sadelik, bir eksiklik değil; ruhun madde üzerindeki hakimiyetidir. Unutmayalım ki; üzerimizdeki en güzel ziynet, güzel ahlaktır.

İşin Özü: Sadelikteki Asalet Eşyaya verilen değer arttıkça, insana verilen değer azalır. Modern çağın "tüketerek mutlu ol" yalanına karşı en büyük direniş, ihtiyacı kadar alıp fazlasını infak etmektir. Bir ayakkabının markası bizi menzile ulaştırmaz, ancak attığımız her adımın helal dairesinde olması bizi huzura kavuşturur. Kalbimizi maddiyatın pasından temizlemek için sadeliği bir yaşam biçimi haline getirmeliyiz.

Modern çağın "tüketim çarklarına" karşı duran, çok kıymetli bir duruş sergilemişsiniz. Yazınızı tamamlayacak ve "Sade Hayat" felsefesini pekiştirecek şu iki bölümü ekleyebiliriz:

Gösteriş Budalalığından Kanaat Özgürlüğüne

Modern insan, sahip olduklarıyla başkalarına üstünlük kurma yarışına girdiğinde aslında kendi özgürlüğünü kaybeder. "Başkaları ne der?" kaygısıyla alınan her pahalı eşya, ruhun ayağına vurulmuş bir prangadır. Oysa kanaat, tükenmez bir hazinedir. Mümin, elindeki imkanları bir gurur vesilesi değil, bir şükür sebebi olarak görür. Gerçek zenginlik; çok eşyaya sahip olmak değil, az eşyaya ihtiyaç duymaktır. Hayatımızı eşyaların hizmetine değil, eşyaları hayatımızın ve kulluğumuzun hizmetine sunduğumuzda gerçek asalet ortaya çıkar.

Sade Yaşamın Manevi Hafifliği

Hesabı verilemeyecek her eşya, ahirette bir yük; dünyada ise zihni meşgul eden bir kalabalıktır. Sade bir yaşam, insana düşünmek, ibadet etmek ve sevdiklerine vakit ayırmak için geniş bir alan açar. Peygamber Efendimiz’in (sav) bir hasır üzerinde uyuduğunda mübarek yüzünde iz çıkması, bizlere dünya malına karşı takınılması gereken tavrın en büyük nişanesidir. Evlerimizi eşyalarla doldurup ruhumuzu daraltmak yerine; evlerimizi huzurla, kalplerimizi zikirle doldurmalıyız. Sadelik, bizi yoran fuzuli işlerden arınıp, asıl yaratılış gayemize odaklanmamızı sağlar.

Dost Yurdu