Selamün aleyküm, Allah'ın rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.
Bugün sizinle herkesin kolay kolay fark etmediği, hissetmediği ama aslında hayatın tam merkezinde olan bir gerçeği paylaşmak istiyorum: Tecrübe. Yaşımız kaç olursa olsun; ister 15, ister 40, yaşadığımız her olay bize bir şeyler öğretir. Bazen öyle bir an gelir ki, hayattan yoruluruz. "Neden bunlar benim başıma geliyor?" deriz. Kendimizi dibe vurmuş hissederiz.
Peki, o en karanlık anlarda kimin kapısını çalıyoruz? Arkadaşları mı? Sosyal medyayı mı? Yoksa geçici alışkanlıkları mı? Aslında bizi imtihan eden Allah’tır. İmtihan bazen bir insan aracılığıyla gelir ama biz o insana takılıp asıl kaynağı unuturuz.
Geçenlerde bir kardeşimizden dinlediğim, teslimiyetin gücünü anlatan çok etkileyici bir hadiseyi sizinle paylaşmak istiyorum. Bu genç kardeşimiz yatılı okulda okurken, ailesiyle haberleşmek için (o dönem yasak olmasına rağmen) yanında bir telefon bulunduruyormuş.
Bir gün okulda hiç beklenmedik, çok sıkı bir arama başlamış. Kardeşimiz o anı şöyle anlatıyor:
"Kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Çantam sınıftaydı ve içinde telefon vardı. Yakalanırsam her şey biterdi. O an tek sığınağım Allah’tı. Arkadaşlarıma dönüp 'Kimse bir şey yapamaz, tek çaremiz Allah' dedim. Koridor boyunca yürürken dilimden şu zikir düşmüyordu:حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَك۪يلُ، نِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّص۪يرُ 'Allah bize yeter, O ne güzel vekildir. O ne güzel dost ve ne güzel yardımcıdır.'İçimden 'Allah'ım, arama yapanların gözüne bir perde indir, o emaneti bulamasınlar' diye yalvarıyordum. Sınıfa girdiğimde titreyen ellerimle çantamı açtım ve... Elhamdülillah! Telefon oradaydı, kimse görmemişti. O an gözyaşlarımı tutamadım ve hemen şükür secdesine kapandım."
"Kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Çantam sınıftaydı ve içinde telefon vardı. Yakalanırsam her şey biterdi. O an tek sığınağım Allah’tı. Arkadaşlarıma dönüp 'Kimse bir şey yapamaz, tek çaremiz Allah' dedim. Koridor boyunca yürürken dilimden şu zikir düşmüyordu:
حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَك۪يلُ، نِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّص۪يرُ 'Allah bize yeter, O ne güzel vekildir. O ne güzel dost ve ne güzel yardımcıdır.'
İçimden 'Allah'ım, arama yapanların gözüne bir perde indir, o emaneti bulamasınlar' diye yalvarıyordum. Sınıfa girdiğimde titreyen ellerimle çantamı açtım ve... Elhamdülillah! Telefon oradaydı, kimse görmemişti. O an gözyaşlarımı tutamadım ve hemen şükür secdesine kapandım."
Bu olay bize şunu hatırlatıyor: Ne kadar zor durumda olursak olalım, ne kadar çıkmazda hissedersek hissedelim; dönüp gideceğimiz tek yer Allah’ın kapısıdır. İnsanlara değil, sadece O’na dayandığımızda, O bize hiç ummadığımız kapılar açar.
Allah bize "yakîn" (kesin bir inanç) nasip etsin. O'na güvenin, O'na sığının. Emin olun, O kulunu asla yarı yolda bırakmaz.
Dost Yurdu
Yorum Yazma Kuralları !1- Küfürlü, Sataşmacı, Spam veya Reklam İçeren Yorumlar Yapmamaya2-Yaptığınız yorumun, yazıyla alakalı olmasına Spam veya Reklam İçeren Yorumlar olmamasına özen gösteriniz.3- Her zaman nazik bir üslup kullanmaya dikkat ediniz.4- Cevap yazma süresi değişiklik gösterebilir.5- Yorumlarınız Yönetici Onayından Geçtikten Sonra Yayınlanacaktır.6- Anlayışınız için TEŞEKKÜRLER..Dost Yurdu Radyo
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorum Yazma Kuralları !
1- Küfürlü, Sataşmacı, Spam veya Reklam İçeren Yorumlar Yapmamaya
2-Yaptığınız yorumun, yazıyla alakalı olmasına Spam veya Reklam İçeren Yorumlar olmamasına özen gösteriniz.
3- Her zaman nazik bir üslup kullanmaya dikkat ediniz.
4- Cevap yazma süresi değişiklik gösterebilir.
5- Yorumlarınız Yönetici Onayından Geçtikten Sonra Yayınlanacaktır.
6- Anlayışınız için TEŞEKKÜRLER..
Dost Yurdu Radyo